Çevre Politikamız

Sürücü kartı küçük bir parça ama içinde ağır metal ve lehim var. Hatalı ya da sökülen kartlar üretim alanında ayrı kapta bekliyor, lisanslı toplayıcıya teslim ediliyor ve teslim kaydı saklanıyor.

Sahadan geri gelen modüller de aynı akışa giriyor. Yenisiyle değiştirilen bir modül çöpe atılmıyor; kullanılabilir parçası ayrılıyor, kalanı atık olarak veriliyor.

Gövde işlemeden çıkan talaş, üretimin en büyük atık kalemi. Ayrı toplandığında tamamı geri dönüşüme gidiyor; karıştığında hiçbiri gitmiyor. Ayırma işi bu yüzden tezgâhın başında başlıyor.

Sevkiyat ambalajında kartona ve kâğıt dolguya öncelik veriliyor. Modül kırılgan bir parça değil; asıl korunması gereken çıkış camı ve onun için büyük hacimli köpük dolgu gerekmiyor.

En çevreci modül, geri gelmeyen modül. Yanlış güçte seçilmiş bir modül sahada çalışmıyor, geri dönüyor ve iki kere nakliye demek oluyor.

Bu yüzden seçim aşamasındaki sorular çevre politikasının da bir parçası. Ortam aydınlığını ve çalışma mesafesini baştan konuşmak, ikinci nakliyeyi ortadan kaldırıyor.

Bir modülün sahada uzun süre çalışması çevresel olarak en belirleyici şey. IP korumalı gövde ve akımı sabit tutan kart, modülün erken değişmesini engellemek için var.

Üç yıl dayanan bir modül ile bir yılda değişen bir modül arasındaki fark yalnız maliyet değil; üç kat malzeme, üç kat nakliye ve üç kat atık.

Arıza çağrısında ilk soru şu oluyor: ne bozuldu. Camı mı çizildi, kartı mı yandı, kablosu mu koptu. Cevaba göre çoğu zaman tek parça gidiyor.

Bu, satış olarak daha küçük ama ilişki olarak daha uzun bir iş. Kurulumdan sonra devam eden teknik destek de aynı mantıkla kurulu.

Çevre politikasının uygulanmasından üst yönetim sorumlu; atık teslim kayıtları ve toplayıcı sözleşmeleri kurumsal kayıtta tutuluyor.

Politika, üretim yöntemi ya da malzeme değiştiğinde gözden geçiriliyor. Yeni bir gövde alaşımı ya da yeni bir kart tedarikçisi, atık tarafında da yeni bir durum demek.