Lojistik ve Depolama

Depolarda konum işaretlemesi geleneksel olarak zemin boyasıyla yapılıyor. Boya forklift tekerleği altında aşınıyor, palet üstüne oturduğunda görünmez oluyor ve yerleşim değiştiğinde kazınması gerekiyor.

Işıkla verilen hat aşınmıyor ve yerleşim değiştiğinde modülün açısı ayarlanarak taşınıyor. Zemin temiz kalıyor.

Depo tavanları altı, sekiz, bazen on metre. Işık bu mesafeyi kat ettikten sonra zeminde hâlâ okunur kalmak zorunda — üstelik depolarda aydınlatma genellikle güçlü.

Katalogda bu sektör için 30, 50, 100, 150 ve 200 mW modeller var. Beş metrenin altındaki kurulumlarda 30 – 50 mW yeterli oluyor; sekiz metre ve üstünde 150 mW'ın altına inilmiyor.

Soğuk hava deposunda yoğuşma, açık sevkiyat alanında yağmur ve toz var. Bu sektöre karşılık gelen 12 modelin on biri IP 68 — katalogdaki en yüksek koruma sınıfı; artı ışınlı TEC50A16 IP 63.

Tavana kurulan bir modüle ulaşmak zor olduğu için bu önemli. Modülün bakım için indirilmesi gereken bir kurulum, pratikte bakımı yapılmayan bir kurulum oluyor.

Tavana ya da kolona kurulan modülde küçük bir açı hatası zeminde büyük bir kaymaya dönüşüyor. Sekiz metreden bakan bir modülde bir derecelik sapma zeminde on beş santimi aşıyor; kurulumda açı ölçüyle ayarlanıyor.

Çatı makasına bağlanan modüller rüzgâr ve vinç hareketiyle titreyebiliyor. Mümkün olduğunca kolona ya da betona bağlanması, çizginin gün boyu aynı yerde kalmasını sağlıyor.

Zemine düşen ışık sürücünün gözüne doğrudan gelmemeli. Modül, aracın geliş yönünün tersine bakacak şekilde kuruluyor; hat görülüyor, kaynak görülmüyor.

Yaya geçişleriyle çakışan hatlarda daha düşük güçle başlamak ve gerekirse yükseltmek daha iyi sonuç veriyor. Gereğinden parlak bir hat, dikkat çekmek yerine rahatsız ediyor.